• hatırladıkça yüzde tebessüm oluşturan anılardır bunlar. hemen bir tane anlatayım ben size. kız kardeşimle çok yakın oturuyoruz, onun doğum sancısı başladığında beraber hastaneye gitmek için evine ilk ben koştum. sonra enişte geldi işte bir heyecan, bir telaş yazık eli ayağı titriyor. hastane çantası şu bu her şeyi aldık tam evden çıkıyoruz, doğum sancılarından kıvranan kız kardeşim eşine "çoraphh alllhh, çorap alllhhh" diye bağırdı. neyse adam nefes nefese koştu aldı falan hastaneye gittik. doğum gerçekleşti çok tatlış bir yeğenimiz oldu. kız kardeşim çorap giymek için çantayı açtığında kocasının çoraplarını buldu. meğer adamcağız o telaşla gitmiş kendine çorap koymuş. ne yapsın, hastanede kocasının çoraplarıyla takılmıştı bizim kız. bu da böyle bir anımdır.
  • komiklik durumu göreceli olan anılardır. ben anlatayım bakalım bir de. 18 saatlik sancıdan ve ardından gelen doğumdan sonra bebişi kucağıma verdiler. sonra eşim de geldi bana ve bebeğe sarıldı, o an ikisi de kollarımın altında. ben de bir güzel üstlerine kusuverdim. bu da bir çeşit hoş geldin deme çeşidi sanırım :)